Westerse democratische rechtsstaten worden sinds de migratiebewegingen van de jaren tachtig vorige eeuw geconfronteerd met de vraag hoe men tegemoet kan komen aan de soms andere waarden en normen van de “nieuwe Nederlanders”. Geen handen schudden. Is dat aanvaardbaar? Onverdoofd ritueel slachten, bespreekbaar? Moeten we “niet moeilijk doen” over polygamie? Zou een “welwillend meedenken” niet